ภาษาเขมรในภาษาไทย
มีหลักในการสังเกตดังนี้
1.คำภาษาเขมรมักไม่มีวรรณยุกต์
2. คำภาษาเขมรมักไม่ประวิสรรชนีย์
3. มักใช้ ร ล ญ เป็นตัวสะกดในมาตรา แม่ กน
4. มักใช้ จ ส เป็นตัวสะกดในมาตรา แม่ กด
5. มักเป็นคำควบกล้ำและอักษรนำ
6. คำราชาศัพท์บางคำมาจากภาษาเขมร
7. คำที่ขึ้นต้นด้วย บัง บัน บำ บรร มักมาจากภาษาเขมร
8. คำที่ขึ้นต้นด้ววย กำ คำ จำ ชำ ดำ ตำ ทำ มักมาจากภาษาเขมร
9. คำภาษาเขมรส่วนใหญ่มักแผลงคำได้
ทรัพยากรข้อใดที่มีความสำคัญที่สุด 