กรณีว่างงานมีหลักเกณฑ์อย่างไรผู้ประกันจะได้เงินทดแทนอย่างไร

การกำหนดอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนคำนึงถึงมาตรฐานขั้นต่ำขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ซึ่งได้กำหนดให้จ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้ในอัตรา 45-50% ของรายได้ก่อนว่างงานเป็นระยะเวลาประมาณ 13-26 สัปดาห์ (ในบางประเทศ ผู้ว่างงานที่เป็นหัวหน้าครอบครัวจะได้รับเงินทดแทนการขาดรายได้ในอัตราและระยะเวลาที่มากกว่าคนโสด)

นอกจากนี้อัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนต้องไม่ต่ำเกินไปจนไม่สามารถบรรเทาความเดือนร้อนของลูกจ้างที่ว่างงานได้ และให้พอมีเงินยังชีพได้ในระหว่างหางานใหม่ทำ ทั้งนี้ในประเทศที่ให้ประโยชน์ทดแทนแก่ผู้สมัครใจลาออก (6 ประเทศ) กำหนดอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนไว้น้อยกว่าถูกเลิกจ้าง

ดังนั้น เพื่อความเหมาะสมจึงกำหนดอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนให้ผู้ถูกเลิกจ้าง และผู้ลาออกจากงานแตกต่างกัน และจากข้อมูลการสำรวจภาวะการทำงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพบว่าผู้ว่างงานส่วนใหญ่สามารถหางานใหม่ได้ในระยะเวลา 3-6 เดือน จึงได้กำหนดอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนแก่ผู้ถูกเลิกจ้างและลาออกจากงาน ดังนี้

ผู้ถูกเลิกจ้าง ได้รับในอัตรา 50% ของค่าจ้าง ครั้งละไม่เกิน 180 วัน
ผู้ลาออกจากงาน ได้รับในอัตรา 30% ของค่าจ้าง ครั้งละไม่เกิน 90 วัน

ทั้งนี้หากมีการขอรับเงินทดแทนการขาดรายได้เกินกว่า 1 ครั้งในรอบระยะเวลา 1 ปี ให้นับระยะเวลาการรับเงินทดแทนการขาดรายได้ทุกครั้งรวมกันปีละ ไม่เกิน 90 วัน หรือ 180 วัน